Заказ работы

Заказать
Каталог тем
Каталог бесплатных ресурсов

Першыя пасяленнi чалавека на тэрыторыi Беларусi

1 .Першыя пасяленнi чалавека на тэрыторыi Беларусi.  Жыцце ва умовах першабытнага ладу,

Больш-менш сталае пражыванне чалавека на Беларусi прасочваецца 100-40 тыс. годоу таму Сляды яго знойдзены у Быхаускiм i Веткаускiм раенах. Паселiшча людзей размящалiся пераважна па берагах буйных рэк: Прыпяць, Днепр, Сож. 26-23 тыс. гадоу таму было дзве такiх стаянкi на Гомельшчыне. Самая старажытная стаянка чалавека каменнага веку знаходзiцца каля вёскi Юравiчы Калiнкавiцкага раёна, дзе знойдзены рэшткi вогнiща. Другая стаянка адкрыта на правам беразе Сожа, каля вёскi Бердыш Чачэрскага раёна, тут знойдзены прылады працы з краменю. Жыццё старажытнага чалавека было вельмi цяжкiм, таму першыя насельнiкi Беларусi не маглi жыць паасобку. Спачатку яны аб'ядноувалiся у гурткi, дзе быу важак. У каменным веку утварылася парная сям'я, што садзейнiчала пераходу да родавай абщыны (40 тыс. гадоу таму). Спачатку род быу мацярынскiм, асноуным здабытчыкам ежы была жанчына. 3 павялiчэннем колькасцi насельнiцтва,
утварылiся новыя рады. У IХ-VI тысячагоддзях адбылося аб'яднанне родау у плямёны. Першыя плямёны на Беларусi узнiклi на Сожы i Прыпяцi. У V тысячагоддзi да н.э. плямёны аб'ядноуваюцца у групы плямён. Адна з iх - днепра-данецкая - пражывала на тэрыторыi Прыпяцi i Бярэзiны. Другая група - верхнядняпроуская - склалася у вярхоуi Дняпра i Сожа. У IV-III тысячагоддзi да н.э. было каля 600 стаянак чалавека, адна з iх ля
вёскi Камень Пiнскага району. У бронзавым веку засялiлася Палессе i Падняпроуе. Займалюя земляробствам i жывёлагадоуляй. У жалезны век (VII ст да н.э -V ст. нэ) Беларусь засялялi некалькi племянных груп (мiлаградская, зарубiнская). Пасля з'яулення бронзавых i жалезных прылад працы, земляробства i жывелагадоуля выходзяць на першае месца. а гэта была праца мужчын, адсюль на змену мяцярынскаму роду
прыйшоу бацькоускi. Менавiта з бацькоускага роду з'яуляецца маемасная няроунасць людзей. У гэты час з бацькоускага роду вылучаюцца сем'i, якiя не звязаны памiж сабой сваяцкiмi адносiнамi, яны ж склалi сельскую абшчыну

2. Развiцце культуры на Беларусi у 20-я гады. Беларусiзацыя.
Пераход да НЭПа, патрэбнасць заваевы даверу насельнiцтва прымусiлi бальшавiкоу стаць на шлях садзейнiчання нацыянальна-культурнаму 6удаунiцтву на Беларусi. Такая палiтыка атрымала назву "Беларусiзацыя". Дзяржаунымi мовамi былi аб'яулены беларуская, руская. польская i яурэйская. У палiтыку беларусiзацыi уключылiся Iгнатоускi, Жылуновiч, Балiцкi i iнш. 3 утварэннем выдавецтва "Савецкая Беларусь" сталi выходзiць газеты, часопiсы, падручнiкi, кнiгi на беларускай i iншых мовах. Пачау дзейнiчаць Беларускi дзяржауны вандроуны тэатр Галубка. Склалася сiстэма дашкольнага выхавання, школьнай адукацыi, прафеiйных вучылiшчау i тэхнiкумау. У 192i годзе пачау дзейнасць Беларускi дзяржауны унiверсiтэт, у 1922 - iнстытут сельскай гаспадаркi, iнстытут культуры. Пачалi працаваць Дзяржауны музей i Цэнтральны архiу. i5
лiпеня 1924 года быу пакладзены пачатак беларусiзацыi як афiцыйнай дзяржаунай палiтыкi: дзяржауны апарат i часткi Чырвонай Армii пераводзiлiся на беларускую мову, беларусы пачалi вылучацца на дзяржауную i партыйную працу. Да 1928 году каля 80% школ было пераведзена на беларускую мову. Адчынялiся курсы на якiх рыхтавалi настаунiкау, лектарау. У гэтым працэсе прымалi удзел беларускiя пiсьменнiкi: Дубоука, Чарот, Галавач, Чорны, Лынькоу. Нацыянальна-культурнае будаунiцтва у 20-я гады ажыццяулялася у сутычках розных сiл.
Культурны узровень насельнiцтва быу ящэ нiзкiм, былi спробы прыпынiць яго. з другога боку - фарсiраваць. КПБ(б) жадала iграць вядучую ролю у гэтым працэсе. Значны уклад у культуру Беларусi таго часу унеслi Гартны - лiтаратурны даследчык, гiсторык Iгнатоускi, жывапiсец Фiлiповiч, кiнарэжысёр Тарыч. У канцы 20-х гадоу адмiнiстрацыйна - камандная сiстэма, якая укаранiлася у краiне, аб'явiла беларусiзацыю заганнай.

Бiлет №2

1 .Подацкае княства -першая дзяржава на тэрыторыi Беларусi.

Полацк - самы старажытнi горад Беларусi. а Полацкая зямля - наiбольш моцнае княства з усiх, што iснавалi на Беларусi у IХ-ХIII стагоддзях. Полацкая зямля - гэта летапюная назва самастойнага дзяржаунага утварэння, якое псторыю называюць Полацкiм княствам. Звычайна замест "Полацкая зямля" казалi "Полацк". На насельнiцтва дзяржавы пераняслася назва горада i яно называлася 'палачане'. Гiстарычным ядром Полацкай воласщ з'яулялася беларускае Падзвiнне (Вiцебская вобласць). Зручнае размяшчэнне на водных шляхах спрыяпа хуткаму эканамiчнаму i культурнаму развiццю Полацкай дзяржавы. Полацк i яго воласць упершыню упамiнаецца у леташсе пад 862 г. Летапiсец адзначау, што Полацк заснавалi крывiчы. На працягу Х стагоддзя Полацк рос, мацнеу, i ператварыуся у буйнейшы цэнтр усходнiх славян. У летапiсе пад 907 г. Полацк названы аднiм з гарадоу, дзе сядзелi "князi",. якiя прымалi удзел у паходзе Апега на Канстанцiнопаль. Старажытнi горад быу многалюдны, займау плошчу да 100 га. Першым гiстарычна вядомым князем полацкiм з'яуляецца Рагволд. якi стау княжыць у Полацку у 60-70 гады Х стагоддзя. Полацк i Ноугарад размяшчалюя на скрыжаваннi важных шляхоу i спаборнiчалi памiж сабой. Перамога была за Полацкам. У XII ст уладаннi полацкiх князеу прасцiралiся ад Падзвiння, Падняпроу'я i да Рыжскага залiва. У Хii-Хiii ст. развярнулася барацьба Полацка з Кiевам. Полацкi князь быу галавой адмiнiстрацыi, вышэйшым ваенаначальнiкам i судзёй. Апорай княжскай улады была дружiна. Вялiкую ролю адыгрывала веча - агульны сход палачан для вырашэння важных дзяржауных спрау. У IX - XIII ст. леташсы называюць на тэрыторыi полацкай зямлi 12 гарадоу: Полацк (862), Бщебск (974), Усвяты (102i), Копыль (1059), Браслау (1065), Менск (1067), Орша (1067). Лагойск (1078), Лукомль (1078), Барысау (i102). Старажытнi горад складауся з некалькi частак. Умацаваным цэнтрам з'яулялася унутраная крэпасць "дзяцiнец". У ХII-ХIII ст княства распадаецца на дробныя: Мiнскае, Друцкае, iзяслаускае. Латойскае.

2.Iндустрыялiзацыя у рэспублiцы i яе вынiкi.

Бальшавiкi лiчылi адной са сваiх задач на шляху пабудовы сацыялiзму ажыццяуленне iндустрыялiзацыi, разглядаючы яе як пераход ад ручной працы да машыннай i iндустрыяльнай тэхналогii вытворчасцi. Зыходзячы з асаблiвасцей прамысловай вытворчасцi Дзяржплан БССР вызначыу асноуны напрамак iндустрыялiзацыi БССР - прамысловасць па перапрацоуцы мясцовай сыравiны. 3 улiкам гэтых асаблiвасце'й, у першыя гады iндустрыялiзацыi (1925\26-1927\28гг.) асноуныя капiталаукладаннi накiроувалiся на патрэбы харчовай, гарбарнай, тэкстыльнай прамысловасцей, а так сама дрэваапрацоучых галiн. Мiнскiя заводы "Энэрпя" i "Камунар", пазней заводы Кастрычнiцкай рэвалюцыi i iмя Кiрава, паклалi пачатак станкабудаванню, а закладзенная за 25 км. ад Оршы БелДРЭС - уздыму энэргетыю на Беларусi. У 1928 г. быу распрацаваны пяцiгадовы план развiцця народнай гаспадаркi БССР на 1928\29-1932\33 гг. Галоуная задача - павышэнне дзельнай вагi прамысловасцi у гаспадарцы БССР. У першыя два гады пяцiгодкi прамысловасць краiны зрабiла значны крок наперад. Вынiкi пяцiгодкi былi так сама значныя. За яе гады было уведзена у строй 538 прадпрыемствау, з IX 78 буйных (швачная фабрыка "Сцяг iндустрыялiзацыi", панчожна-трыкатажная фабрыка "Кiм" у Вiцебску: Магiлёуская фабрыка штучнага валакна, Гомсельмаш). У другой пяцiгодцы 1933-37 гг.
ставiлася задача павелiчэння валавай прадукцыi прамысловасцi, развiццё дробнага i сярдняга машынабудавання. На развiццё эканомiкi адмоуна адбiлiся негатыуныя вынiкi каманднай эканомiкi, недахоп энэрптычных магутнасцей. Да 1937 г. у строй дзеячых уступiлi Магiлёускi трубалiцейны, Мiнская ЦЭЦ-2 i iнш. Задачай трэцяй пяцiгодкi 1938-1941 ставiлася значнае павелiчэнне магутнасцей машынабудаунiцтва. Новабудоулямi пяцiгодкi сталi другая чарга БелДРЭСа, Мазырская электрастанцыя. Мiнскi радыёзавод, Рагачоускi кансервавы завод. За перыяд 1929-40 гг. у БССР было пабудавана i рэканструiравана 1863 прадпрыемствы. У буйныя iндустрыяльныя цэнтры ператварылюя Мiнск,Вiцебск, Магiлёу, Гомель. Тэмпы iндустрыялiзацыi каштавалi неверагоднага напружання сiл працоуных рэспублiцы. Асаблiва дарагой цаной
стау рэзкi рывок прадпрыняты камандна-адмiнiстратыунай сiстэмай у пачатку 30-х гадоу. Гэты 'штурм' быу аплочаны вялiзарнымi стратамi сiл i сродкау Пагоршылася матэрыальнае становiшча Усiх слаёу насельнiцтва Дзякуючы картачнай сiстэме падтрымлiвауся толькi нiзкi пражытачны мiнiмум.

Бiлет №3

1.Культура беларускiх зямель у iХ-Хiii ст.

3весткi аб шсьме ва усходшх славян адносяцца да канца Х - пачатку XI ст У гэты час разам с прыняццем хрысцiянства была уведзена
кiрылауская азбука. Пры дапамозе "Кiрылщы" тсалi у Балгарьi, Сербп, на Русi У бiблiятэцы пры Полацкiм СафiЙскiм Саборы у
раннесярэднястагодныя часы захавалюя кнш на царкоуна-славянскай мове. на якую IX перекладалi з грэчаскай мовы Кiрыла i Мяфодзiй.
Вывучэнне надшсу на камяш, якi быу знойдзены у полацкай Сафi. сведчыць пра асваенне у XI ст. у полацкай зямлi кiрыла-мяфодз'еускай
Пiсьменнасцi. У Берасцi знойдзены грэбень. зроблены з трывалага дрэва самшыту, на якiм паслядоуна размешчаны славянсюя лпгары ад "А"
да "Л" Грэбень з Берасця выконвау ролю "буквара" дзеля навучэння грамаце. Выключную навуковую каштоунасць маюць берасцяные
граматы Лiтары надрапвалi касцяной щ жалезнай палачкай-пюалам Пюменнасць у старажытных гарадах ведалi не толькi прадстаунiкi
духавенства щ свецкай знацi, але i простыя гараджане У першай палове XI ст. пачалося леташ санне. ЁСЦЬ звесткi аб iснаваннi Полацкага

летапгсу, яю страчаны у XVIII ст. Не даiшоу да нас так сама i Смаленсм леташс. Рукашсных царкоуных кнiг Хi-ХНi ст. так сама захавалася не
шмат Вядомы тураускiЯ i полацкiЯ Евангеллi таго часу Кшп Пiсалi на пергаменце. Рукашсы складалi у сшыткг Вокладкамп служыл) дзве дошкi.
Каб люты кнiГi не камячылюя. дошкi-вокладкi сцяпвалюя металiчнымi засцежкамi Выдатным дасягненнем старажытняй культуры 3'яупяюцца
помнiКi манументальнай архiтэктуры. пераважна царквы У 50-я гады XI ст была пабудавана полацкая Сафiя, якая мела 7 купалоу, а
серадзiнне было аздоблена жыватсам, фрэскамi. У сярэдзiне XII ст. на беразе Палаты была пабудавана знакамптая Спасская царква
Ефрасiннеускага манастыра. Сваеасаблiвыя каменныя аднагаловыя царквы у XII ст былi узведзены у Вiцебску. Навагрудку, Гародне, Тураве.
Шэдэурам старажытнага мастацтва 3'яуляецца крыж Ефрасiннi Полацкай. Крыж зяуляецца Сiмвалам хрысцiянскай веры. Форма яго звязана
з вiзантыйскай традыцыяй. 3рабiу крыж у ii6i годзе выдатны майстар Богша. Памер крыжа - 5i см. у даужыню, таушчыня i,5 см. Зроблены
ен з трывалага дрэва. Да паверхняу крыжа прымацаваны залатыя пласшны. а з бакоу - вузкiя срэбраныя палоск> з выбiтым доупм надшсам
кiрылiчнымi лiтарамi. Вялiкую мастацкую каштоунасць маюць перагародкавыя эмалi. На залатых пласцiнах змешчаны выявы святых,
выкананыя рознакаляровымi эмалям) з сiнiмi, чырвонымi, белымi, зялёнымi адценнямi. 3 поуным правам крыж Ефрасiннi Полацкай, зроблены у
Полацку, можна назваць шэдэурам - узорным творам сваей эпохi
2.Калектывiзаiыясельскай гаспадарКi у БССР.

Каапераванне сялянскiХ гаспадарак мела месца яшчэ задоуга да 1929 г. Развщцё разнастайных вщау прастой кааперацii (спажывецкай,
крэдытнай, збытавой) было важным для дробных сялянсмх гаспадарак Сяляне ахвотна iшлi на тую кааперацыю, якая не закрапала асноу
самастойнага вядзення аднаасобнай гаспадарКi. Менавгга гэтым тлумачыцца тое, что у 1925 г. усiм вiдам сельскагаспадарчай кааперацыi у
рэспублщы было ахоплена 18,2% сялянскiХ двароу, у 1928 г - 50%, у той час як калгасамi - не болей за i%. Пры такiх абставiнах тэмпы
вытворчасцi сельскагаспадарчай вытворчасцi непазбежна пачалi замаруджвацца, а то i зшжацца, а гэта складала пагрозу планам
паскоранага развiцця прамысловасцi. Пасля 1928 года аб'яднанне сялянскiХ гаспадарак у буйные калектыуныя становiцца генеральнай лiнiяй
партыi у весцы. Больш павольны шлях развщця эканомiкi быУ адхiлены сталiнскiм кiраунiцтвам. У 1928-29 гг. адбыуся "хлебны крызю" - агульны
збожжанарыхтоучы недабор. Прычынай цяжкасцей, якiе стварылiся У значнай меры У вынiку недальнабачнай эканамiчнай палiтыцы
Кiраунiцтва краШы. была аб'яулена спроба кулацтва арганiзаваць голад i не дапусцiць калектывiзацыi. Пры гэтым iгнаравалася тое. што кулакi
тады не яулялi сабой сур'ёзнай сацыяльна-палiтычнай Сiлы Прынятыя ужо тады меры гвалтоунай канфюкацИ збожжа прыводзiЛi да голаду. Тых,
хто выступау супраць прымянення сiлавых метадау у эканомщы, абвiнавачвалi у правым ухiпе Такi ярлык прымацавалi i да Прышчэпава, яю
быУ наркамам земляробства. У 1929 годзе ен быУ рэпрэсiраваны. Сяляне не успрымалi iлэю калектывiзацыi. Для стварэння калгасау былi
наюраваны сотнi упаунаважаных. Сяляне гвалтоуна залмвалюя у калгасы. Асноунай формой непрымання сялянамi калектывiзацыi на Беларусi
была iх пасiунасць. Прымусовае абагульванне прыносiла свае вынiкi: У студзеы 1930 г. у калгасах рэспубЛiКi налiчвалася 58% сялянскiХ
гаспадарак. Вясной 1932 г. замест суцэльнай калектывiзацыi у рэспублщы адбыуся адток сялян з калгасау. К канцу 1932 года сялян зноу
пачалi заганяць у калгасы К канцу i пяцiгодкi у БССР налiчвалася больш як 9000 калгасау, у якiя было уключана звыш 43% сялянскiХ
гаспадарак. У гады II пяцiгодкi калектывiзацыя на Беларусi завершыпася У калгасах 87.5% сялянскiХ двароу. На калгасных палях працавала
больш як 8000 трактароу. 600 камбайнау, аб'ем валавай прадукцьп сельскай гаспадаркi БССР перавыСiу узровень 1932 г., але вытворчыя
паказчыкi заставалюя Нiжэй узроуню канца 20-х г КалектыВiзащя сельскай гаспадарКi азнчала каранныя змены усяго уладу жыцця асноунай
масы насельнiцтва рэспублiкi Яе вышкам з'явiлiся лiквiдацыя шматукладнасцi у эканомщы i стварэнне буйных калектыуных гаспадарак.
Калектыуная праца у савецкiм варыянце не паказала сваей перавап над iндывiдуальнай. Метады, якiмi ажыццяулялася абагульванне сялянскiХ
гаспадарак, злачынствы пры правядзеннi калектывiзацыi, з самага пачатку тармазiлi IX гаспадарчы рост.

Бiлет №4

i .Утварэнне ВКЛ. Унутранная i знешняя палiтыкау канцы ХШ-ХУ ст.

У пгсьмовых крынiцах пачатку XI ст. упершыню гаворыцца пра Лiтву. Пад 1253 г летапiс прыгадвае "Лiтву Мiндоуга". Пасля таго, як крыжакi
разбiлi Мiндоуга, той прыходзiць у Наваградак, дзе у 1253 г. карануецца каралём беларуска-лтоускага княства. якое паслужыла асновай
Вялiкага княства Лiтоускага. У канцы XIII ст. вялiкiм князям стау Вщень Як i яго папярэднiкi, Войшалк i Трайдэн, ён iмкнууся умацаваць
беларуска-Лiтоускую дзяржаву. апiраючыся на Наваградскае. Гарадзенскае i шшыя княствы Вщеню удалося дабiцца палггычнага адзiнства
[уiай дуяржацi У 1323 i iплiкi князь Годымш поранос (:i:iiiiцу д:iiрж:iпi у Опп.нк) Гсдiмш пачау iазываць сабе 'каралём Лггвы i РусГ
РОЗНЫМi шляхамi адбывалася уключэнне асобных беларусмх зямель у склад ВКЛ Са згоды полацкага баярства i багатага купецтва з 1307 г.
полацкая зямля увайшла у склад ВКЛ. Дзякуючы шлюбу штоускага князя Альгерда з дачкой Вiцебскага князя Марыяй, Вщебскае княства
апынулася у складзе ВКЛ. У другой палове XIII - першай чвэрщ XIV ст. адбывауся працэс УКЛЮЧЭННЯ Менскага княства у склад беларуска-
лiтоускай дзяржавы. У першай палове XIV ст. у Тураускай зямлi канчаткова усталявалася улада Лiтоускiх князёу. ЛiтоускiЯ князi пашырiлi уладу
на Берасцейскую зямлю у першай чвэрщ XIV ст. У час праулення Гедымiна большая частка тэрыторыi сучаснай Беларусi была уключана у
склад беларуска-лтоускай дзяржавы. ВКЛ было феадальнай манархiяй. Улада у княстве, кiраванне iм належыла вялiкаму князю. Важную
ролю у дзяржауным юраваннi мела гаспадарская рада. У склад рады ВКЛ уваходзiлi найбуйнейшiя феадалы. У XV ст. узнiк новы дзяржауны
орган - сойм (па два дэпутаты ад шляхты з кожнага павету). Галоунымi службовымi асобамi у сiстэме мясцовага кiравання былi намеснiкi.
Нiжэйшае звяно у сiстэме кiравання - дзяржауцы, валасныя старцы i падначаленыя феадалам прадстаунiкi сялян - соцкiя i дзесяцкiЯ. Першым
кодэксам крымiнальнага права княства з'яуляуся судзебшк Казiмiра У XIV - пачатку XV ст. асноуную пагрозу для ВКЛ уяуляла крыжацкая
небяспека. Пад уладу Тэутонскага ордэна трапiлi лiтоуцы. У руках крыжакоу апынулася вусце Заходняй Дзвiны i Нёмана. У 1348 г. сумеснае
беларуска-лтоускае войска выiграла буйнейшую бiтву на рацэ Стрэве. У XIV ст. паступова узмацняецца Маскоускае княства. ВялiКi князь
Альгерд iмкнууся не дапусцiць узмацнення маскоускiх князёу У 1370-1372 гг Альгерд тройчы хадзiу паходам на Маскву. Аднак да штурму
справа не дайшла. i быу заключаны мiр Паколькi крыжакi працягвалi свае наступленне на усход, пачалася так званая 'вялiкая вайна'. памiЖ
ПольскiМ каралеуствам i ВКЛ з аднаго боку, i ТэутонскiМ ордэнам з другога Рашаючая бiтва адбылася i5 лiпеня i410 г. пад вёскай
Грунвальд. Выключную стойкасць праявiЛi тры 6еларускiЯ палкi - Смаленсм. Аршанскi i Мсцiслаускi. Армiя ордэна порастала юнаваць.
Перамога над крыжакамi паспрыяла эканамiчнаму развщцю Польшчы i ВКЛ
2.Грамадска-палiТычнае жыцце у БССР у 30-я гады.

ДырэктыУная сютэма Кiравання, якая усталявалася у канцы 20 - пачатку 30-х гг., не толькi абмяжоУвала, але i знiшчала пачаткi вытворчай
дэмакратыi. Пытаннi арганiзацыi вытворчасцi усе больш вырашалюя не на вытворчых нарадах, а вузкiм колам асоб. У калгасах рашаючую
ролю адыгрывала прауленне, але часцей за усе верхаводзiу яго старшыня. якi назначауся "зверху". Такое кiраунiцтва наогул адмауляла
працоунаму калектыву у яго праве быць суб'ектам кiравання вытворчасцю, праяуляць iнщыятыву. Палггычны рэжым з рысамi дэмакратычнага
цэнтралiзму у 20-я гады ператварыуся у палiтычны рэжым аутарытарнага цэнтралiзму - беспярэчнага падначалення цэнтральной уладзе.
Невыпадкова, дзесятю тысяч маладых рабочых рэспу6лiкi былi запрошаны для удзелу у чыстцы дзяржаунага апарату. iх культурны узровень
быу яуна недастатковы У вынiку сфармiравауся 'кiруючы' дзеяч, гатовы рэалiзаваць любыя пастановы, падтрымаць любыя дзеяннi, распачатае
"зверху". 3 сярэдзiны 30-х гг. грамадска-палiтычнае жыцце штучна кансервуецца на узроуш, адпавядаючым палпычнаму рэжыму асабютай
улады. Адбываецца зрошчванне партыйнага апарату з дзяржауным. У яго руках канцэнтруецца заканадаучая i судовая улада. Грамадсюя
iнстытуты i самадзейныя арганiзацыi працоуных, якiЯ узнiклi у сярэдзiне 20-х гг. канчаткова спыняюць сваю дзейнасць. Закон наогул губляе
свой уласны першапачатковы сэнс Саветы стваралi тольм бачнзсць улады прадстаушкоу працоуных мае. Вялiкi урон панеслi прафсаюзы,
якiЯ был> зведзены толью да кантролю за працай. Да канца 20-х гг адбылося згортванне нават тых элементау дэмакратыi, якiя з'явiлiся у
пачатку дзесящгоддзя, напрыклад свабода выбару той щ iншай формы творчай дзейнасцi. або калектыунасць у абмеркаваннi рашэнняу. У
рэспублщы. як i у краiне у цэлам, стваралася атмасфера нецяршмасцi, падазронасцi i варожасцi. Пад прыкрыццём сталiнскай формулы аб
абвастрэннi класавай барацьбы памеры руху да сацыялiзму ад6ывалiся грубыя парушэннi правоу чалавека. У пачатку 30-х гг. карныя ворганы
БССР рэпрэсiравалi вялiкую колькасць прадстаушкоу iнтэлiгенцыi. У 1937 г. была пушчана у ход версiя аб тым, шiо у Беларусi дзейнiчае
антысавецкае падполле, начале з кiраунiком рэспу6лiкi Икала (сакратар ЦК КПБ), Чарвяковым (старшыня ЦБК БССР). Яны былi
рэпрэсiраваны. У 1937-38 гг. былi падвергнуты рэпрэсiям амаль усе наркамы, прафсаюзныя i камсамольсюя дзеячы. Сярод катау беларускага

народа - былыя наркамы НКУС БССР Малчанау. Берман Насепмн Цанава Аугарьпарная упада ператварылася у таташтарны палiтычны
рэжым
Бiлет №5

i.фармаванне беларускай народнасш.

У вынiку развiцця тых асабшвасцей, што мелi месца на старажытных землях Беларусь, калi у Уi-iХ ст. рассялiлiся сярод балтау славяне i якiя
паглыбiлiся у Х-Хii ст., складауся беларускi народ. Беларуская народнасць сфармавалася галоуным чынам на аснове трох блiзкiх этнiчных
аб'яднанняу - крывiчау, драгавiчоу. радзiМiчау. Яны быт непасрэднымi продкамi беларусау. У працэсе фармавання беларусау сваю
пстарычную ролю адыгралi так сама i балта-лiтоускiя плямёны. Кожная народнасць. у тым Лiку i беларуская, характарызуецца шэрагам
адметных рас. Сярод iх найбольш важныя - сумеснае пражыванне на адпаведнай тэрыторыi, адзiнства мовы, гаспадарю, культуры. Людзi
адной народнасш усведамляюць сваю прынадлежнасць да яе i складаюць тым самым народ. У Хii-Хiii ст. былi закладзены пстарычныя асновы
утварэння трох усходнеславянсюх народнасцей беларускай. украiнскай i вящкарускай Канчатковае IX фармаванне было звязана з
iснаваннем ВКЛ i Вялiкага княства Маскоускага - дзвюх магугных дзяржау сярэднястагодняй Еуропы. Фармаванне беларусау было выклiкана
знешнiМi i унутранымi умовамi развiцця Панямоння, Падзын-ня. Верхняга Падняпроу'я. Пасожжа. Наваградская, Менская, Мсцюлауская земл>
сталi аб'яднальным центрам тэрыторьi беларусау. ПамiЖ усiМi гэтымi землямi устанзвiЛiСя больш


Размер файла: 80.38 Кбайт
Тип файла: txt (Mime Type: text/plain)
Заказ курсовой диплома или диссертации.

Горячая Линия


Вход для партнеров